www.moederzonderkind.nl  /  www.vaderzonderkind.nl
logo
Home
Mijn blogs
Jouw verhaal
Lucht je hart...
Gedichten
Gedichten 2011/2012
Moederdaggedichten
Forum
Informatie/hulp
Sieraad M.Z.K.
Gastenboek
In de media
Contactformulier

 

Gedichten

 


 
Hieronder vind je gedichten van lotgenoten.
Heb jij een mooi gedicht en wil je deze delen met anderen?
 
⇒ Stuur je gedicht naar info@moederzonderkind.nl of via het contactformulier onder vermelding van 'gedicht'
 
 

 

 

 Geschreven door Jozette Ederveen

 
 

 

 

Dit onderstaande gedicht is speciaal voor mij geschreven door Mo van der Plas van 'Momoires'. Als eigenaresse van deze website wil ik deze graag met jullie delen...

 

  

In mijn allermooiste dromen...

 

In mijn allermooiste dromen

waar ik schitterende vlinders vind
dans ik met jou op mijn armen
mijn zo intens gewenste kind. 
 
Ik neurie zacht een wiegenliedje
liefdevol hou ik je in het licht
en in de warmte van de zon
valt een straal op jouw gezicht. 
 
We tellen duizend regenbogen
en in mijn blijdschap kus ik jou
zachtjes fluister ik in jouw oortjes
hoe intens veel ik van je hou. 
 
Dan ontwaak ik uit mijn mooie droom
voelt mijn hart zo stil, mijn ziel verdoofd
ik ben alleen, mijn armen leeg
altiijd zo gewenst, altijd zo geloofd.
 
Voor mij geen sprookjesverhalen
of een betoverend kinderlied
geen kleine handjes in de mijne
waar ik gelukzalig van geniet. 
 
Lief kindje, wat heb ik jou gewenst... 
 
 

 

 

 

 Geschreven door Jozette Ederveen

 

 


 

 

21-12-2015

 
N.a.v. het verdriet rondom mijn ongewilde kinderloosheid, dat rond de kerst altijd extra de kop opsteekt heb ik onderstaand gedicht geschreven: 
    
 
Kerstmis zonder kindeke 
 
De geest van het nooit geboren kind waart door mijn huis
Ik zoek haar
probeer een glimp van haar op te vangen
Maar overal waar ik tast is duister 
 
Hoe de diepte van deze leegte te beschrijven 
die ik voel, in mijn huis, in mijn lichaam, in mijn hart. 
 
Het is als kerstmis, maar dan met een lege kribbe. 
De lichtjes branden. Het kindeke wordt verwacht, maar het komt niet. Nooit. 
 
 
Ineke
  
 

 
 

9 juli 2015

 

 

Groot verdriet


In mij schuilt een groot verdriet
Een kindje krijgen, het vormen van een gezin
Tot nu toe lukt het niet
Overal om me heen zie je kindjes komen
En ik mag er helaas alleen nog maar van dromen
Heel makkelijk word er gezegd : het komt wel goed
Nog even oefenen
Maar niemand beseft hoeveel pijn zo´n uitspraak doet
Dromen, wensen, hopen
Weer een teleurstelling
Weer dat verdriet
Mijn hoop begint steeds verder weg te lopen
Een kindje van ons samen is het enige wat ik vraag
Zal het ons ooit lukken, we willen het zo graag
De tijd zal het ons leren, we doen ons best
Zal het ooit lukken? Net zoals bij de rest?
Positief blijven proberen we te zijn
Maar steeds die teleurstellingen zijn niet echt fijn
Maar we houden goede moed
Want
Op een goeie dag komt het allemaal toch goed!

 

 

Sharon Dekeyser

 

 


 

 

10 -5 -2015  (Moederdag 2015)

 

 

Twee bloemen in het zand
Twee ogen rood omrand
Vandaag meer nacht dan dag
Voor mij geen moederdag

 

 

M. Boot

 

 


 

 

7 -1-2015

 

 

Nooit zal ik een moeder zijn...
 
Accepteren wat is,
accepteren wat niet zal zijn.
 
Er zal nooit een “eigen” kindje komen
een stukje “ik” dat rondloopt
opgroeit met mijn liefde
van me houdt, als moeder
onvoorwaardelijk
een kindje waar ik altijd op heb gehoopt.
een stukje bloed, een stukje eigen
die ik herken en erken 
uit liefde geboren
en van mij.
 
Ja dat doet pijn
voelt als een leeg gat
voelt eenzaam
verloren
alleen.
 
Hoe kan ik hiermee leven
wetende wat had kunnen zijn
dagelijks mee wordt geconfronteerd
het doet zo een pijn.
 
Had ik maar...
wat als...
was het maar....
 
Ik zal het nooit weten
en zal ermee moeten leren leven
altijd achteraan te sluiten.
 
Een stiefdochter kwam in mijn leven
een mooie en lieve meid, echt hoor
ik probeer het beste van mezelf te geven
maar soms vraag ik me af waarvoor.
 
Misschien als ze volwassen is 
en gaat praten over hoe ze het heeft ervaren
dat ik in haar leven kwam
en dat ze een stukje heeft opgevuld van mijn gemis
zonder dat ik het wist .
 
Maar nooit zal ik een moeder zijn
en dat doet zo een pijn
weten dat ik altijd achteraan moet sluiten

en op mijn gevoel zal blijven stuiten.

 

 

Annemieke K.

 

 


 

 

 

   

 


  

 

 

12-12-2014

 

Juist in de maand December,de feestmaand,voel ik extra het gemis dat ik nooit een kind heb gekregen. Mijn moeder zei indertijd: ”Het zal altijd een litteken blijven”.

En soms... doet dat litteken behoorlijk zeer!

In 1989 heb ik een aantal gedichten geschreven. Dat is o.a voor mij een goede uitlaatklep bij verdriet:

 
 
Verlangen naar een kind
 
Zwanger van verlangen
ben je in mijn gedachten
al honderd keer geboren
 
Zwanger van verlangen
zal ik blijven wachten
ook al word je nooit geboren
 
 
Christa L.
 
  

 

 

12-12-2014

 

 

Menstruatie
 
krampen in mijn buik
weer een eitje
één van de zovelen
dat onbevrucht
door stromen bloed
mij voor de zoveelste keer
alleen achterlaat...
 
 
Christa L.
  
 

 

 

12-12-2014

 

In mijn fantasie had ik al een geboortekaartje gevonden.”Kinderträume”van Mili Weber(1871-1978). Toen het duidelijk werd dat ik nooit moeder zou worden heb ik n.a.v deze ansichtkaart het volgende gedicht geschreven:
 
 
Kinderträume
 
Daar lig je
te genieten
van de zonnestralen
in het hart
van de lelie
drijvend op de bron
van leven
je kijkt me aan
je ogen spreken
een stille taal
kom, zeg je,
het duurt nog even
ook zonder mij
kun je zinvol
bestaan
 
 
Christa L. 
  
 

 
 

20 november 2013

 

 

Lief,

Er gaat geen dag voorbij wanneer ik niet aan je denk.
Dan voel ik je heel dicht bij mij,
je glimlach, je eerste tandjes, de bezoekjes aan oma's en opa's
Je eerste cadeautjes, je eerste zoen, je eerste dag op school.

Dan wordt ik wakker en voel de pijn heel dichtbij.
Want jij, mijn lieve kind, bent een gedachte diep in mij.
Na 13 jaar ben je nog steeds niet echt
je bent een hersenschim, een emotie, een stukje hoop.

Elke maand opnieuw neem ik weer afscheid van jou
We weten beiden dat dit maar tijdelijk is
Later in de week nodig ik je in de hoop weer uit.
Dan ben je voor een tijdje weer echt,
dan rijst er opnieuw de hoop in mij over mijn God die wonderen doet.

Misschien, heel misschien komt er een dag dat de wereld jou kan zien.

 

 

Mirjam Bosker-Mostert

 

   


 

 

4 november 2013

 
 
Wat voel ik me moe
wat voel ik een gemis
in alles wat ik doe 
gaat alles telkens mis
 
Futloos en geen zin
lichamelijk bijna op
ben ik dan echt te min
ik heb veels te veel aan me kop
 
Het is allemaal heel zwaar
prive en op het werk
was het moment maar vast daar
dan pas word ik weer sterk
 
 
Cindy
 
   

 

 

28 mei 2013
 
 
Hoop!
 
Ik blijf maar hopen op die ene dag
dat ik een kindje 'dragen' mag
om van te houden, om voor te zorgen
Waarom blijft dit geluk voor mij verborgen?
 
Zo lang er geen kindje in mijn leven is
blijft daar die leegte, is daar het gemis
Ooo, wat klopt toch mijn moederhart!
Dat zo verschrikkelijk naar een baby smacht
 
Maar... hoelang blijf ik nog verder hopen?
De klok tikt verder, mijn jaren verlopen
Daarom neem ik voor mijzelf een besluit
Ik ga NU zorgen, mijn droom komt uit!
 
Er komt een kindje waar ik heel veel van hou
een kindje van mijzelf of van een andere vrouw
Ik ga actie ondernemen, weet wat mijn doel zal zijn
Ik ga mijn wens vervullen; Ik zal een moeder zijn!
 
 
Jozette Ederveen
 
 
 
 
* * * * * * * * * * * * * * * * 
 
 
 
 
Top
Moeder zonder kind  | info@moederzonderkind.nl